Rit 9

“Onmacht omzetten in daadkracht!”

Onze harten huilen voor Oekraïne, maar wat kun je vanuit het veilige Nederland doen voor mensen die daar vechten voor hun leven, familie en toekomst? Stichting Oekraïne Expres! Via vrienden hadden we allemaal gehoord van deze stichting. We waren vastberaden om ons steentje bij te dragen.

Het avontuur begon 26 mei bij café Hooghoudt. Onder het genot van een biertje leerden we elkaar kennen en werden nogmaals kort de taken besproken. We dachten: we moeten maar gewoon gaan en het ervaren. Daarna hebben we geproost op een veilige rit en hoopten we dat we zoveel mogelijk mensen konden helpen.

DAG 1: 27 mei

De wekker gaat vroeg, we hebben om 6:30 afgesproken om te verzamelen. We drinken nog even een koffietje en maken ons klaar voor vertrek. We hebben vier drivers (Florus, Doede, Kenn en Marleen) en er gaat een tolk mee (Oleksander) die bovendien teamcaptain is van rit 9.

Na enkele korte stops en een lunch nabij Berlijn zijn we om 15:30 in Wroclaw in Polen waar we besluiten op te splitsen in de Makro. De helft verzamelt spullen en de andere helft focust meer op eten wat de grens over gebracht kan worden. Daarnaast kopen we fruit voor het vluchtelingenkamp. Na de Makro gaat de ene helft naar de mediamarkt om powerbanks te halen en de andere helft gaat naar de apotheek voor medische hulpmiddelen. Met twee gevulde bussen rijden we door naar Krakau, de bestemming waar we overnachten. Na het parkeren van de busjes en het inchecken in ons hostel hebben we nog even tijd om rond te wandelen door de prachtige oude stad van Krakau en een biertje te drinken. Omdat we de volgende dag weer vroeg op moeten besluiten we vroeg naar bed te gaan; het wordt een kort nachtje.

DAG 2: 28 mei

Vroege morgen in Krakau! Niemand heeft echt lekker geslapen. We ontbijten snel wat en vertrekken om 6.00 uur. We vertrekken eerst naar Medyka om het proviand te droppen op de afgesproken plek. Er is een Brits meisje aanwezig die zich vrijwillig inzet voor Oekraïne. Het is mooi om te zien dat zoveel verschillende nationaliteiten en mensen zich vrijwillig inzetten en willen helpen. We laden de bussen uit en praten nog wat, maar moeten snel door naar het vluchtelingenkamp. Dit is een kwartiertje rijden vanaf Medyka.

Het vluchtelingenkamp ziet er in eerste instantie niet bijzonder uit. Het is een groot winkelcentrum waar enkele grote tenten op de parkeerplaats staan. Linksvoor staat een grote tent voor voedseluitgifte. Aan de rechterkant van het kamp zien we oranje tenten, waar je medisch advies kan krijgen en je je als driver moet registreren om een officieel bandje te krijgen. Nadat we het fruit hebben afgegeven bij het vluchtelingenkamp druppelen onze passagiers langzaam naar buiten. We stellen ons voor aan de Oekraïense mensen die met ons mee terug zullen rijden naar Nederland. We nemen elf passagiers, een cavia, een egel en twee honden mee. Waar sommigen blij, vrolijk en spraakzaam zijn, zijn anderen wat terughoudender, verlegen of verdrietig. Na enkele korte stops eten we bij een tankstation een buffet met al onze passagiers. We besluiten vlak voor de Duitse grens te overnachten. De passagiers zijn duidelijk uitgeput van alle ervaringen en de lange reis die ze al achter de rug hebben.

Na het inchecken drinken we nog een biertje in een lokaal truckerscafé, een van onze Oekraïense passagiers gaat mee. We kletsen over Nederland, Oekraïne, werk en studie. Daarna haalt hij wat typische Oekraïense drankjes te voor schijn. Weer maken we het niet laat, want we moeten de volgende dag weer vroeg op.

DAG 3: 29 mei

Vandaag is de dag dat we naar Nederland rijden. We beginnen de dag om 07:00 met veel koffie en wat te eten. Na een kort overleg over de dag vertrekken we in de busjes richting Nederland. We moeten bijna het hele land door om iedereen af te zetten, en splitsen daarom rond Arnhem op. De reis gaat voorspoedig en onderweg stoppen we geregeld. Voor de lunch eten we pizza en vertellen enkele passagiers voorzichtig wat verhalen over wat ze hebben meegemaakt in Oekraïne. Dit maakt veel indruk. Een passagier nodigt ons zelfs uit in Oekraïne als de oorlog voorbij is. Ze vertelt een aantal keren hoe dankbaar ze is dat ze mag meerijden met Stichting Oekraïne Express.

Na wat vertraging komen we aan bij een aardige host die ons haar huis laat zien en koffie aanbiedt. Helaas moeten we snel weer door, want we moeten de anderen nog afzetten. Ook op de volgende locatie worden we warm onthaald en krijgen we een soepje. Dan gaan we door naar de laatste stop, waar we twee mannen en een hondje afzetten.

We hebben het als een hele bijzondere rit ervaren. Het is mooi om te zien hoeveel mensen helpen in de vluchtelingenkampen, maar ook in Nederland. Ook willen we via deze weg vrienden, familie, kennissen en anderen die gedoneerd hebben erg bedanken. Door jullie massale steun hebben we twee busjes vol kunnen laden met proviand voor Oekraïne. Daarnaast hebben we elf vluchtelingen, twee honden, een cavia en een egel veilig mee terug kunnen nemen naar Nederland. Ontzettend bedankt namens de crew en de vluchtelingen!