Rit 12

DAG 1: 10 juni

Vrijdagochtend verzamelen we om 06.30 uur bij de busjes. Na een kop koffie gaan we op pad. Busje 1 rijdt langs een van onze huizen om dozen met spullen op te halen die we gekregen hadden van apotheek Oosterpark, hiervoor dank! Busje 2 rijdt langs het station om Oekraïense passagiers op te halen die met ons meerijden tot Wroclaw. Ook in het andere busje stapt in Oude Pekela een gezin in dat met ons mee naar Wroclaw rijdt. Er zouden eigenlijk nog twee andere meisjes meerijden die graag terug wilden naar Kiev, maar door de verslechterde situatie hier hebben ze last minute toch besloten in Nederland te blijven. Het ophalen van de spullen en de mensen in Oude Pekela zorgt ervoor dat de eerste bus een uur achter raakt op busje twee.

De rit naar Wroclaw blijkt een helse tocht. Beide bussen hebben veel last van files. Onderweg worden we door onze jongste passagier, een meisje van een jaar of zes, versierd met stickers en “tatoeages”. Wanneer we haar (met moeder en broertje) afzetten op het station in Wroclaw krijgen we een dikke knuffel. Vanaf reist het verder naar hun verblijfplaats in Polen. Om 20.00 uur komen we aan bij de Makro, twee uur later dan gepland. We hadden ’s middags te horen gekregen dat er een speciale aanvraag was voor 250 setjes met ondergoed en sokken – hier gaan we direct naar op zoek. Al snel komen we erachter dat de apotheek bijna gaat sluiten, dus we besluiten op te splitsen. Valentine en Philine gaan naar de apotheek en de jongens blijven bij de Makro, die bijna 24/7 open is. We treffen elkaar weer op het parkeerterrein en concluderen dat er nog genoeg budget over is om nog een keer de Makro in te gaan. Omdat het busje van Daniël, Philine en Valentine een uur later aankwam hebben ze nog niet de kans gehad om te eten. Nik en Julian gaan dus nog een keer de Makro in, terwijl de overige drie met volgeladen bus snel wat eten en op zoek gaan naar een hotel in Warschau waar we na 00.00 uur nog welkom zijn.

DAG 2: 11 juni

We zijn gisteren minder ver gekomen dan op de planning stond en zitten vandaag dus al vroeg in de busjes. Om 10.00 uur komen we aan bij de afgesproken plek om de goederen die we ingezameld en gekocht hebben af te leveren. We zijn onder de indruk van de rijen met auto’s en vrachtwagens die voor de Oekraïense grens staan. We komen zo dicht bij de grens dat we even in de war zijn als onze telefoons naar een andere tijdzone verspringen.

Om 11.30 uur komen we aan bij de Tesco waar Irene ons staat op te wachten. Philine is blij dat ze bij het aanmelden van de drivers haar noodpaspoort moet laten zien die ze een dag voor vertrek nog heeft aangevraagd. Stiekem hadden we allemaal gehoopt dat we een lieve hond of kat mee zouden vervoeren. Dat was niet zo, wel hadden we een lief tweejarig meisje als passagier. De meeste van onze passagiers hebben al familie en vrienden in Nederland en zullen we dus met hen samenbrengen. We rijden dit keer op bijna volledig legen wegen en rijden dan ook vol gas richting Nederland. Van een van onze passagiers krijgen we ’s avonds het compliment dat we de beste chauffeurs zijn en ook F1 coureurs hadden kunnen zijn.

We overnachten in Leipzig en belonen onszelf, nadat iedereen zijn kamer heeft gevonden, met een biertje bij het hotel. De plaatselijke kroeg bleek helaas al dicht.

DAG 3: 12 juni

Omdat we zaterdag al zo ver zijn gekomen besluiten we een uurtje later te verzamelen dan eigenlijk op de planning stond. Om 08.30 uur rijden we richting Nederland. Ook vandaag geen drukte op de weg. Net voor de Nederlandse grens hebben we onze laatste stop met iedereen samen. Een van onze passagiers wil een foto met ons vijven, de rest geven we een hand of knuffel. Bij de eerste stop, zetten we een moeder en zoon af. Er komt direct een 17-jarig Oekraïens meisje aangelopen die komt helpen met vertalen en ze worden warm onthaald. We rijden met een goed gevoel naar de volgende stop. Hier zetten we drie mensen af. Bij één van de passagiers schieten haar ogen vol tranen bij ons afscheid. Om 17.00 uur bereiken we onze laatste stop, en om 18.30 uur komen we doodmoe thuis aan.

We zijn dankbaar dat we deze rit hebben mogen maken en deze mensen hebben kunnen helpen! Daarom veel dank voor de donaties die dit mogelijk hebben gemaakt en voor de SOE voor het ondersteunen van de rit.